اضافه به علاقمندي ها (Add To Favorites)   
شنبه, 04 مرداد 1393      
محمود نامجو مشاهده در قالب پی دی اف چاپ معرفی به دوستان
(0 votes, میانگین 0 از 5)
شنبه ، 17 اسفند 1387 ، 17:34

او در سال 1297 در محله استاد سرای رشت به دنیا آمد . پدرش مشهدی تقی تاجر بود و درکار خرید و فروش توتون روسیه و تهیه و ساخت سیگار و جعبه آن فعالیت داشت؛ پس از برکناری رژیم تزاری و قطع روابط تجاری روسیه با کشورمان و انحصار دخانیات در ایران ، دامنه فعالیت او محدود گردید و افراط او در میهمان نوازی سبب ناهنجاری هايی در زندگیش شد . محمود، به ناچار، از ده سالگی به کار روی آورد و از همان آغاز به ورزش علاقه مند بود .

Image

محمود تا سیزده چهارده سالگی به رشته های بندزنی و ژیمناستیک پرداخت و در آن ها مهارت یافت و هم او بود که اولین مدال طلای جهانی را برای ایران کسب کرد و علاوه بر وزنه برداری به ورزش های زورخانه ای و بدنسازی و کشتی نیز پرداخت.  به علت نوع دوستی و ایمان ناب و خالصانه اش، به جوانمردی شهره بود .
در گروه نمایشی رشت اعمال آکروباتیک اجرا می کرد و در همان سنین نوجوانی بود که در جستجوی کار به تهران رفت و به طور جدی در آن جا پی گیر وزنه برداری شد . او به عضویت نخستین تیم وزنه برداری ایران درآمد و در اولین حضور تیم ملی موفق شد تا رکورد جوانان را بشکند . او نخستین مرد طلایی ایران است . او با امکانات محدودی که در اختیار داشت توانست اولین مدال طلای جهانی وزنه برداری را از مسابقات 1949 برای ایران به ارمغان آورد و در مسابقات دهلی اولین وزنه بردار آسیا بود که رکورد جهانی را ترقی داد . محمود شش سال قهرمان جهان بود و یازده سال رکورددار آن .
افتخارات محمود نامجو عبارتند از : 3 مدال طلا ، 2 نقره ، 3 برنز  از مسابقات قهرمانی جهان و المپیک ، یک مدال طلا و 2 نقره ( از بازی های آسیایی ) و صدها مدال و جایزه از مسابقات بین المللی به دست آمده .
وی در سن چهل سالگی در المپیک ملبورن به مدال برنز دست یافت . مسئولان کارخانه بزرگ غذاهای کمکی انگلستان Supplement برای چاپ عکس اندام محمود نامجو بر روی محصولات خود مبلغ هنگفتی به وی پیشنهاد دادند ، اما او به علت این که ممکن است بعضی از محصولات این کارخانه عوارض جانبی داشته باشد ، نپذیرفت . وی پس از انقلاب ، ریاست فدراسیون وزنه برداری را بر عهده گرفت و برای پاس داشت زحمات او در سال 1364 اولین دوره مسابقات وزنه برداری با عنوان « جام نامجو » باحضور خود پهلوان در رشت برگزار شد و پس از دو سال این مسابقات در تقویم سالانه فدراسیون درج شد .
او کارمند آتشنشانی تهران بود و در ایام بازنشستگی حقوقش تکافوی زندگی روزمره اش را نمی کرد . او در سن شصت و پنج سالگی هنوز مستأجر بود تا این که در دولت ، زمان نخست وزیری میرحسین موسوی ،  باقی مانده وام مسکن « نامجو » را تقبل کرد و وی صاحب یک واحد خانه ي آپارتمانی شد . وی چهاردختر و یک پسر داشت . در مجلات ورزشی دنیا به نام مرد دینامیکی ایران ، هرکول آسیا و پدیده بزرگ قرن اتم لقب داده شد .
وی در سال 1368 و در سن 65 سالگی در بیمارستان مهر تهران دارفانی را وداع گفت و در بهشت زهرا به خاک سپرده شد . در سی ام دی ماه 1381 مصادف با سالروز درگذشت قهرمان نام آور جهان ، محمود نامجو،  مراسم پرده برداری از تندیس پهلوان بزرگ گیلان صورت گرفت . به همت شورای اسلامی شهر رشت و شهرداری در ضلع جنوبی استادیوم ورزشی شهر رشت ( رو به روی دانشکده علوم پایه دانشگاه گیلان ) واقع در خیابانی که سال هاست به نام استاد نامگذاری شده ، تندیس محمود نامجو برپا گردید ، که به دست محمود پور نصری ساخته شد . غلامعلی والامنش می گوید : او مربی گری تیم ملی سوئد را به خاطر وطن دوستی نپذیرفت .
در سال 1334 اردویی در شهر انزلی برای تیم وزنه برداری استان گیلان زیر نظر مرحوم نامجو برگزار شده بود و بنده ( والامنش ) به همراه تعدادی از وزنه برداران جهت یادگیری فنون تکنیک های روز و آمادگی بیشتر برای شرکت در مسابقات حضور داشتیم و جالب اینجاست که تکنیکها و فنونی را که مرحوم در آن زمان به ما می آموخت بیست سال بعد در سال 1364 توسط اسپاسُف بلغاری در کلاس بین المللی تدریس می شد . او از علوم و فنون ورزشی دنیا جلوتر بود .

 

افزودن نظر

کد امنیتی
تصویر جدید

 
آخرین بروز رسانی: شنبه, 04 مرداد 1393 - 14:00
بازديد:18616428

بازدیدکنندگان آنلاین : 460