کوزه گر

هنرمندی که با خاک رُس کاسه وکوزه وتنگ وتغار وگلدان وچیزهای دیگری می سازد ودر معرض فروش قرار می دهد کوزه گر نامیده می شود .

ابزار کار کوزه گر چرخ کوزه گری می باشد ، وتشکیل می یابد از یک محور آهنی یک ذرعی که از مرکز دو صفحه چوبی مدور وقطوری که از تنه درخت کهنسالی بریده می شود ، می گذرد وبه سطح آهن ثابتی تکیه دارد .یکی از صفحه ها در ارتفاع چهار انگشتی زمینی ودیگری در انتهای محور قرار می گیرد .وقتی کوزه گر روی سکوی پشت چرخ می نشیند ، صفحه بالایی مانند میز مدوری جلوی دستش وصفحه پایینی ،زیرپایش واقع می گردد ، به طوری که اگر با پایش صفحه پایینی را به حرکت درآورد ، صفحه بالایی هم حرکت می کند وبه دور خودش می چرخد .طرز ساختن وسایل سفالی بدین ترتیب است که ابتدا کوزه گر خاک رُس خالص را گِل می کند ومدتی ورز می دهد تا برسد ، سپس یک چونه آن را وسط صفحه بالایی می گذارد ، وضمن اینکه با پایش چرخ را به حرکت در می آورد ، دست هایش را در ظرف آبی که در دستش قرار دارد ، تر می کند وچونه گل در حال چرخیدن را دو دستی خیس می کند وبرای ساختن دیوار مثلاً گلدان شکل می دهد ، وباکاردی که کنار دستش هست ، خط می اندازد واز بقیه گل ها جدایش می کند وکنار می گذارد برای ساختن کوزه دهان بارک ، ابتدا نیمه بالایی کوزه را درست می کند وکنار می گذارد ، بعد نیمه پایینی قرار می دهد ،قبل از برداشتن از روی چرخ نیمه بالایی را دوباره می آورد وروی نیمه پایینی قرار می دهد وبا تر کردن وچرخاندن ودست کشیدن هر دو یا بهم پیوند می دهد واز روی چرخ جدا می کند سرانجام مجموع ساخته ها را در آفتاب خشک می کند وهمه را در کوره می پزد وبه سفال تبدیل می کند ودر معرض فروش قرار می دهد.

کاری از پوران حاجتی