چوم به راه (منتظر)

دست و ديلا پاكه كودم تي واستي
ناجه يانه خاكه كودم تي واستي
تي روي مايه بنظر باوردم
تي رافائي  چوم به راه دوستم
هرچي بدي بو  جي ميان ببردم
تي امونه جه آسمان بخواستم
بركته بارانه دري تي امرا
سبزه بهارانه داري تي امرا
نوردهي عالمه تاريكي يه
خورشيد  تابانه داري تي امرا
عشق و عدالت تو معنا دهي
امي ديل و جان ميان جا دهي
اگر بائي دنيا گول افشانه به
تي رافائي چوم به راه دوستم
چشمه زندگاني جوشانه به
امونه جه آسمان بخواستم
 

دست و دلم را پاك كردم به خاطر تو
آرزوهايم را خاك كردم به خاطر تو
روي ماه تو را در نظر آوردم
هرچه بدي بود از ميان بردم
انتظار تو را چشم به راه دوختم
آمدنت را از آسمان طلب كردم
بركت باران را با خودت داري
بهاران سبز را با خودت داري
نور مي دهي عالم تاريكي را
خورشيد تابان را با خودت داري
به عشق و عدالت تو معنا مي دهي
آنها را در دل ما جا مي دهي
با آمدنت ، دنيا گول افشان مي شود
چشمه زندگاني جوشان مي شود
انتظار تو را چشم به راه دوختم
آمدنت را از آسمان طلب كردم