جهش تولید | پنج‌شنبه، ۱ آبان ۱۳۹۹

پنهان کردن احساسات؛ تنش روح و جسم - show-content

 

 

نمایشگر دسته ای مطالب

بازگشت به صفحه کامل

پنهان کردن احساسات؛ تنش روح و جسم

پنهان کردن احساسات؛ تنش روح و جسم


سرکوب احساسات می تواند منتهی به وسواس و تنش روح و جسم شود.
در میان گذاشتن رازها با یک نفر دوست مورد اطمینان می تواند نجات بخش باشد. ولی ابراز احساسات منفی پیش همه توصیه نمی شود.
ثابت شده که گفتن یا نوشتن احساسات مفید است. نگه داشتن آسیب های روحی به عنوان یک راز، کار خطرناکی است.
یاد بگیرید که کامل و صادقانه احساسات را حداقل به خود ابراز کنید. تخلیه احساسات نامطلوب در خلوت تا جایی که احساس کنید تحت کنترل هستند و شما هم قادر به منطقی و سازنده عمل کردن هستید.
اگر به فرو دادن احساسات عادت کرده اید، این تمرین ها را به شما توصیه می کنم:
مکانی آرام و خلوت بیابید. بلند صحبت کنید. هر موردی را که احساس کردید بگذارید به بالاترین حد خود برسد. اگر مضطرب شدید، در جهت احساس آن تلاش کنید. اگر خسته شدید به خودتان تلقین کنید که افسرده شده اید و از همه چیز تنفر دارید. سعی کنید کم و زیاد کرد احساس دست خودتان باشد.
تمام انواع هنر، راه های ابراز احساسات هستند. فهرستی از موقعیت هایی را که در آن ها احساساتی شده اید بنویسید: قصه، ترانه، رمان و ... و اینکه چه احساسی در آن موقعیت پیدا کرده بودید: اندوه، عصبانیت، گریه، تنهایی و ... این فهرست شما را با قوی ترین یا مطلوب ترین احساساتتان آشنا می کند.
پس از مشاهده ارتباط بین وقایع فیلم ها و احساسات خود، سعی کنید که عوامل مربوط به گذشته (و یا امروز) را که در این واکنش دخیل هستند، پیدا کنید. یکی از واکنش های احساسی را انتخاب کنید و به یک مسافرت ذهنی بروید. فکرتان را آزاد بگذارید تا به هر چیزی که با این واکنش مرتبط است، سر بزنید. ببینید به چه وقایعی در کودکی مرتبط است. درباره این خاطره ها بلند حرف بزنید. هدف این است که به احساسات خود علاقمند شده و آن ها را بهتر بشناسید و درک کنید.

خبرگزاری ایسنا