جهش تولید | دوشنبه، ۵ آبان ۱۳۹۹

پدری در سایه - show-content

 

 

نمایشگر دسته ای مطالب

بازگشت به صفحه کامل

پدری در سایه

پدری در سایه


پدری در سایه

 


این دسته از افراد می توانند زندگی خود را به نابودی بکشانند و یا این که واقعیت را بپذیرند و بدانند که مادر آنها باید بیشتر کار و تلاش کند و آنها نیز باید مراقبت بیشتری از خود بنمایند و نسبت به همسالان خود زودتر مسئولیت پذیر شوند.......


رشته ارتباطی بین پدر و فرزند، از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است، به‌گونه‌ای که خلأ ارتباط درست، گاهی در تمام عمر مایه بروز مشکلات در زندگی فرزند می‌شود.

کارشناسان نقش پدر را در تربیت کودکان در سن 3 تا 6 سالگی، بویژه در پسران بسیار مهم می دانند.

آنان معتقدند که همانندسازی کودک از پدر خود بیشتر از مادر است.

تحقیقات نشان می دهد دخترانی که ارتباط مناسب با پدرانشان دارند، در همسر گزینی تمایل بیشتری به همسرانی با خصوصیات پدر خود دارند. همچنین پسران از پدران خود مرد بودن، شوهر بودن و پدر بودن را می آموزند. اگر پدر به فرزند، خانواده و همسر خود بی توجه باشد، در اینصورت همانندسازی صحیحی از سوی پسر با پدر انجام نمی شود و پسران از نظر شخصیتی دچار مشکلات بسیاری می شوند.

شاید بتوان گفت، مسئولیت پدری، مسئولیت بسیار سنگینی است که با آگاهی، خلاقیت، فداکاری و اخلاق همراه است. باید در نظر داشت که تصور کودک از پدر، فردی مقتدر و شجاع است به گونه ای که شغل، موقعیت پدر، پایگاه اقتصادی، نظریات و تحصیلات پدر در زندگی فرزندان نقش بسزایی ایفا می کند. اگر پدری دچار مشکلات اخلاقی شود، بر شخصیت کودک تاثیر می گذارد و کودک با سرافکندگی به زندگی ادامه می دهد.

از طرف دیگر، موارد زیادی وجود دارد که بچه ها در غیاب پدر، بزرگ می شوند. در بیشتر این موارد علت این امر گاهی طلاق و گاهی مرگ است. اما گاهی اوقات هیچ یک از این دلایل رخ نداده و فقط پدر، خانواده را رها کرده و یا رفتار پدر با خانواده رفتاری پدرگونه نیست و در واقع حضور او چندان با نبودن فرقی ندارد در اینجا منظور ما همان پدرانی با نقش سایه ای هستند.. داشتن پدری با  این شرایط برای یک کودک بسیار سخت و درد آور است. آنها  ممکن است خود را بابت غایب بودن پدرشان سرزنش کنند و یا نگران این باشند که خیلی زود باید در مسئولیت های خانواده سهیم شوند.

 

در ادامه به بیان چند نکته درباره طرز برخورد با این مشکل می پردازیم:

چه کسی باید سرزنش شود؟

این گونه پدران غالبا تقصیر را متوجه همه بجز شخص خودشان می دانند. " شما به اندازه کافی با من مهربان نیستید"، " بچه ها بیش از حد سر و صدا می کنند"، " من نمی توانم اینطوری زندگی کنم خانه خیلی درهم و برهم است" و بهانه های متعدد دیگر توسط این پدران مطرح می شود  در حالیکه تقصیر مستقیما متوجه خود آنهاست. بچه ها به عنوان قربانیان اصلی فقدان پدر، نباید خودشان و یا رفتار دیگران با آنها را سرزنش کنند. ممکن است شلوغ بودن خانه و داشتن اوقات و ساعات دشوار در خانه کاملا واقعیت داشته باشد اما مسلما برای این مشکل راه حل های بهتری وجود دارد.

مثلا پدر خانواده می تواند به جای ترک خانه و طی کردن ساعات طولانی از شبانه روز در محل کار، در کنار دوستان و یا حتی پرداختن به مشغله های کاری خود در اتاق کار،  به دنبال این باشد که قدری بیشتر وقت صرف فرزندان و تفریحات آنها بکند تا انرژی مضاعف آنها در پارک و مکانهای بازی خالی شود نه در خانه.

هر چند داشتن الگویی مثبت از رفتار یک مرد در زندگی افراد جامعه یکی از معیارهای سلامت فرد است اما این موضوع جنبه حیاتی و الزامی ندارد

چگونه با این موضوع باید کنار آمد؟

هر چند داشتن الگویی مثبت از رفتار یک مرد در زندگی افراد جامعه یکی از معیارهای سلامت فرد است و این الگو می تواند به فرد کمک کند که تصور درستی از روابط مرد-مرد، مرد- زن و دیگر ارتباط های اجتماعی داشته باشد اما این موضوع جنبه حیاتی و الزامی ندارد. حتی اگر پدر مفقود باشد مادر خانواده می تواند شرایط را طوری بهبود ببخشد که این خلا کمترین تاثیر را در زندگی او  و فرزندانش داشته باشد. بنابراین اجازه ندهید خاطره تلخ و رنج آور عدم حضور فیزیکی و یا حتی روانی مرد خانواده زندگی شما را خراب کند. اجازه ندهید این مشکل توانایی های شما را سلب کند و مانع رسیدن شما و فرزندانتان با جایگاه واقعی تان در زندگی شود.

 

در خطاب به فرزندان این نوع خانواده ها باید گفت:

درست است که شما بخاطر داشتن مادری بی سرپرست و تنها با دشواری های بیشتری قادر به ادامه تحصیل خواهید بود و یا از حمایت مردی که برای شما وظایف پدرانه را انجام دهد محروم هستید اما بسیاری از افراد موفق شده اند این کار را بدون داشتن هیچ کمک و حمایتی انجام دهند. بسیارند افرادی که علیرغم آنکه تصور درستی از پدر و یا حتی والدین در ذهن ندارند توانسته اند تا حد امکان به موفقیت های چشم گیری برسند.

شما باید خودتان را تقویت کنید و همانطور که پدر شما نمی تواند بخاطر عدم حضورش شما را سرزنش کند شما هم نمی توانید شکست هایتان را گردن او بیندازید. اجازه ندهید تاریخ تکرار شود.

یکی از بدترین کارهایی که یک فرد محروم از پدر می تواند انجام دهد این است که این محرومیت و غیبت را به نسل بعد و فرزندان خود نیز انتقال دهد. زنانی که در خانواده های بد زبان و ناسزا گو بزرگ شده اند تمایل به ازدواج با مردانی دارند که در خانواده های مشابه بزرگ شده اند. مردانی که شاهد صحنه های فحاشی و سو رفتار با خود یا دیگران در خانواده شان بوده اند اغلب تمایل دارند که رفتاری مشابه را در زندگی خود پیاده کنند. این مساله در مورد افرادی که در خانواده های محروم از پدر(پدران غایب) بزرگ شده اند نیز گاهی صادق است. اجازه ندهید پدرتان به این طریق زندگی شما را تحت تاثیر قرار دهد. هنگام ازدواج همسر خود را به دقت انتخاب کنید.

یکی از بدترین کارهایی که یک فرد محروم از پدر می تواند انجام دهد این است که این محرومیت و غیبت را به نسل بعد و فرزندان خود نیز انتقال دهد

 

بنابراین کسانی که پدران غایب و یا سایه ای داشته اند می توانند زندگی خود را به نابودی بکشانند و یا این که واقعیت را بپذیرند و بدانند که مادر آنها باید بیشتر کار و تلاش کند و آنها نیز باید مراقبت بیشتری از خود بنمایند و نسبت به همسالان خود زودتر مسئولیت پذیر شوند.

منبع:تبیان