جهش تولید | یک‌شنبه، ۱۷ اسفند ۱۳۹۹

وسواس خود را بپذیرید - show-content

 

 

نمایشگر دسته ای مطالب

بازگشت به صفحه کامل

وسواس خود را بپذیرید

وسواس خود را بپذیرید


اختلال وسواس یکی از شایع ترین و قدیمی ترین اختلالاتی است که در تمامی جوامع مشاهده می شود. همه ما در اطرافیان خود کسانی را می شناسیم که ادعا می کنند به سبک و سیاق خاصی زندگی می کنند: نظافت، نظم و ترتیب و انجام امور در منزل، غذاخوردن، لباس پوشیدن و میهمانی دادن و از وسواس خود غافل هستند به نظر می رسد اختلال وسواس در میان خانم ها که عهده دار امور منزل هستند بیشتر رایج است هرچند آقایان نیز از ابتلا به آن مصون نیستند.

این اختلال می تواند کیفیت زندگی فرد و اطرافیان او را تحت تاثیر قرار دهد به ویژه اگر مادر خانواده وسواسی باشد، قطعا فرزندان و همسر از قوانین و اصول رفتارهای وسواس گونه بانوی منزل در امان نخواهند بود و هر یک به نحوی به آن گرفتار خواهند شد. به این منظور تصمیم گرفتیم با کارشناسان، پیرامون این موضوع و دلایل دچار شدن شخص به آن گفت وگو کنیم به سراغ یکی از کارشناسان روان شناسی رفتیم. دکتر بنفشه غرایی، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران توضیح می دهدکه وسواس یکی از اختلالات اضطرابی است که شیوع نسبتا بالایی دارد. عموم مردم وسواس را با علایمی نظیر شست وشوی بیش از حد و توجه افراطی به بهداشت و سلامت می شناسند در صورتی که وسواس اشکال مختلفی دارد، مانند علاقه زیاد به نظم و ترتیب یا ذخیره کردن اشیاء و نداشتن علاقه به دور ریختن اشیایی که مورد نیاز نیست یا چک کردن مکرر شیر گاز و غیره. در واقع فرد وسواسی دائما با افکاری مزاحم و تکرارشونده روبه رو می شود که باعث افزایش اضطراب او می شود و او سعی می کند با مجموعه اعمالی که اغلب تکراری است بر اضطراب خود غلبه کند.

مشخصات فرد وسواسی

یکی دیگر از مشخصات فرد مبتلا به وسواس، اعمال اجتنابی است. آن ها تلاش می کنند با روش هایی خود را از عامل اضطراب دور کنند و به همین دلیل سبک و روش متفاوتی در زندگی در پیش می گیرند. همه ما در اطرافیان خود کسانی را دیده ایم که به دلیل ترس از آلودگی یا مبتلا شدن به بیماری از دست زدن به دستگیره در، خودداری می کنند یا هرگز از سرویس عمومی استفاده نمی کنند یا به خاطر حفظ نظم و ترتیب یا بهداشت منزلشان از رفت و آمد با دیگران اجتناب می کنند و به این ترتیب روابط اجتماعی محدودی دارند.

دکتر غرایی ادامه می دهد: این رفتارها اندک اندک باعث بروز مشکلات جدی در خانواده می شود و در صورت اختلاف نظر بین زوجین درباره رعایت مسائل بهداشتی، تربیتی و یا امور مربوط به نظافت منزل ممکن است بین اعضای خانواده درگیری رخ دهد مشکلی که در رابطه با وسواس وجود دارد این است که ممکن است رفتارهای وسواس گونه فرد بیمار توسط اطرافیان تایید شود و یک فرد مبتلا به وسواس با صفاتی همچون کدبانو، دقیق و منظم توصیف شود، غافل از این که افراط در هر رفتاری ازجمله توجه به نظافت و بهداشت بر کیفیت زندگی افراد تاثیر می گذارد.

در رویارویی با چنین مشکلاتی بهتر است از خود بپرسیم آیا افرادی که از لحاظ سطح فرهنگی و تحصیلات هم سطح فرد وسواسی هستند برای حفظ بهداشت و نظم و ترتیب معتقد به این اصول بیش از حد و افراطی او هستند و آیا این رفتارها باعث بهبود کیفیت زندگی وی یا خانواده شان شده یا به کاهش رضایت مندی و سلب آرامش از آن ها انجامیده است. وی درباره انواع وسواس توضیح می دهد: وسواس را می توان به ۲ گروه وسواس های فکری و عملی تقسیم کرد. در وسواس فکری افکاری مزاحم و تکرارشونده، گاه به صورت تصویرهای ذهنی به فرد هجوم می آورد و او را آزار می دهد مثل افکار منفی درباره اعتقادات و باورها و یا حمله کردن به یک نفر. در وسواس عملی فرد ممکن است مبتلا به وسواس شست وشو، نظم و ترتیب افراطی، کنترل و امتحان کردن و... شود.

● درمان وسواس

درباره درمان وسواس می توان گفت با وجودی که این اختلال یک اختلال پیش رونده ای محسوب می شود اما قابل درمان است. درمان های دارویی به همراه روان درمانی به اکثر این بیماران کمک می کند تا بر وسواس خود غلبه کنند. محور اصلی روان درمانی افراد وسواسی براساس الگوهای اجتنابی است که فرد از آن ها پیروی می کند. در واقع درمانگر با تکیه بر این الگوها از شیوه مواجهه استفاده می کند.

به این معنا که فرد را برای رویارویی با عامل اضطرابی آماده می کند.پس از مدتی، فرد که به شدت دچار اضطراب شده یاد می گیرد بر ترسش غلبه پیدا کند و اضطراب را کنار بزند. طبیعی است که درمان وسواس طی مراحل اولیه اختلال بسیار کارسازتر است اما در مجموع فرد می تواند با تکمیل درمان کیفیت زندگی خود را بالا ببرد. با توجه به این که اختلال وسواس اساس ژنتیکی دارد، طبیعی است که ابتلا به آن در خانواده ای که به آن مبتلا هستند، بیشتر است. علاوه بر این الگوپذیری نیز نقش مهمی در ابتلا به این اختلال دارد.البته گاه افراد در مواجهه با استرس ها و فشارهای شدید ممکن است آمادگی ابتلا به یکی از اختلال های اضطرابی ازجمله وسواس را پیدا کنند.

به این معنا که ترکیبی از آمادگی ژنتیکی و استرس ها و فشارهای زندگی می تواند در گرایش افراد به وسواس نقش داشته باشد. به گفته محققان مایوکلینیک اگر رفتارهای وسواس گونه به پیدایش افکار خطرناک مانند خودکشی در فرد منجر شود یا فرد دچار اختلالات اضطرابی شدید، اختلال خوردن، حضور نداشتن در محیط اجتماعی، ناتوانی در برقراری روابط اجتماعی و افت کیفیت زندگی شود به طور حتم باید به پزشک متخصص مراجعه و تحت درمان قرار گیرد. این اختلال منحصر به سن خاصی نیست و گاه از سن ۱۰ سالگی به سراغ فرد می آید اما در بزرگسالان اغلب از حدود ۲۱ سالگی شروع می شود و در صورت درمان نشدن، تشدید می شود.



روزنامه خراسان ( www.khorasannews.com )