نام واژه آستارا

واژه ی آستارا در قرون گذشته به صورت استراب نوشته وتلفظ می کردند این واژه از دو بخش استر به معنی گستردن = گسترده وآب تشکیل شده است که ترکیب آن دو معنای پهنه ی آب (=آب گسترده ) را می دهد .این معنا با وضع جغرافیایی آستارا متناسب است .نام استراب در تصور زمان با حذف « ب » به آستارا تبدیل شد .چنان که لنگاب رود در خاور گیلان به لنگرود مشهور گردید .همچنین برخی از پژوهشگران واژه آستارا بر گرفته از واژه ی استار به معنای ستاره در زبان اقوام هند واروپایی وکلمه ی هسته رو =آسته رو ( آستارا ) به معنای آهسته وآرام رفتن در زبان تالشی می دانند .شهرستان مرزی آستارا در شمال باختری گیلان ، میان کوه ودریا جای گرفته است .در شمال شهرستان آستارا رودخانه ی آستارا چای ، جریان دارد که خط مرزی میان ایران وجمهوری آذربایجان است وآستارا را به پاره ی آستارای ایران وآستارای جمهوری آذربایجان تقسیم می نماید .این شهرستان 198 کیلومتر با مرکز استان فاصله دارد .شهرستان آستارا از دو شهر به نام های آستارا ولوندویل ، دو به بخش به نام های مرکزی ولوندویل وچهار دهستان به نام های چلوند ، حیران ، ویرمونی ولوندویل تشکیل شده ودارای 80 پارچه آبادی است ویژگی های اقتصادی این شهرستان شامل گشت برنج ، گندم ، جو ، ذرت ، محصولات جالیزی وانواع سبزی است که از محصولات مهم کشاورزی شهرستان آستارا محسوب می شوند .همچنین اهالی این شهرستان در زمینه های زنبورداری ، صیدماهی ودامداری نیز فعال هستند .موقعیت ویژه ی شهر آستارا در دوره قاجار سبب شد تا ساکنان آن زودتر به رشد فکری واجتماعی دست یافته ودر ردیف نخستین ایرانیانی قرار گیرند که با فرهنگ وتمدن جدید اروپا وتحولات سیاسی واجتماعی سده ی نوزدهم در قفقاز وروسیه آشنا شدند به گونه ای که همزبان با گشایش دارالفنون در پایتخت ، در آستارا مدرسه ی نوین ملی صادقیه افتتاح شد .آستارا به موجب قانون تقسیمات کشوری سال 1316 خورشیدی ، بخشی از شهرستان اردبیل بود .در مهرماه 1337 تابع آذربایجان خاوری شد ودر خردادماه 1339 تابع استان گیلان گردید .

کاری از پوران حاجتی