جهش تولید | دوشنبه، ۵ آبان ۱۳۹۹

مومیایی - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

مومیایی

Loading the player...

مومیایی نوعی قیر طبیعی بود که از صخره های هم جوار معادن نفت به طور طبیعی ترشح می شد مومیایی به معنی صمغ ، انگُم و روغن است .بنابر سفرنامه ی شاردن ، ایرانیان باور داشتند که دانیال نبی تهیه و ترتیب استعمال مومیایی را به ایشان آموخته است .وی می نویسد : « مومیایی را برای شکستگی وگسستگی بکار می بردند و نیم در هم آن کافی بود تا درد را در مدت 24 ساعت شفا بخشد نظر به آزمایش این داروی گرانبها ، همه ایرانیان بدان ایمان دارند و تمامی صخره سنگ هایی که در کرمان و خراسان از آنها مومیایی واقعی ترشح می شود ، متعلق به دولت است و به خزانه ارسال می شود و هنگام لزوم به اندک بهایی آن را از گنجینه می گیرند»  در زمان فتحعلی شاه قاجار این داروی محرک و مقوی را درون جعبه های نقره ای می ریختند و مهر و مو می کردند وبه حضور شاه می فرستادند .بهترین نوع مومیایی ، سیاه و براق است که بوی بدی نداشته باشد و آن را قیر طبیعی ، زفت رومی ، رفت یا بس ، زُفت البحر ، حمر ، کفر الیهود و فقر الیهود می نامیدند. از حل کردند مومیایی در روغن ، ماده ی نرم وخمیر شکلی بدست می آید که سابقاً مرهم نقاط ضرب دیده بود خوردن محلول مومیایی در روغن و ضماد آن را برای شکستگی اعضاء و بیرون رفتن مفاصل و کوفتگی و پاره شدن عصب و عضله ، در طب قدیم ، تجویز می کردند .در طب عوام مومیایی علاوه بر الیتام شکستگی و پیچ خوردن مفاصل و درآمدن از جای خود ، در رفتن ، حرکت مفصل در غیر جهت طبیعی خود و بطور کلی ، ضرب دیدگی های استخوان بکار می رفت .همچنین مومیایی ، یکی از داروهای مطمئن برای از بین بردن ترس و دلهره و بیماری قلبی نیز  بود که در نیمه شب همراه با اندکی شیرینی به نیت شفا ، به بیمار خورانده می شد ، شرطش این بود که بیمار خوردنش را بروز ندهد ودر هنگام خوردن مومیایی ، سکوت کامل برقرار باشد برای برخی از افراد تهیه و آماده سازی مرهمی از مومیایی برای رفع درد بیمار مشکل بود.

نوع: توليد ويژه صوتی

موضوع : اطلاعات عمومی

کاری از :پوران حاجتی