مندیم

شاعر : انوش نازیابی

 
   

متن شعر

مندیم تن کا مندیم                                              هستم در خیال با تو ولی نمی دانم کجا هستم

اشته اوم را پا مندیم                                           برای آمدنت انتظار می کنیم

هرکی ویندم دور سم                                          از هرکس سراغ ترا گرفتم

دخونی بک یا مندیم                                           صدایم کن در نزدیکای تو هستم

ویرا شقی  را بندی ریجه                                     روز بارانی از کوه سرازیر شو

جکو جا بک مالو موجه                                                گاو و گوسفندانت را آغل کن

دسی آتاون آتشی کو                                          دست بروی آتش گرم کن

د خون بله جان ، جان کیجه                                  دوباره صدا کن فرزندانت را

پسینه بوام ن ، پسینه                                         برای دیروزت یا برای فردایت بگویم

اشتنه بوام ن کسینه                                           برای خودم یا برای همه بگویم

تیله ن بوام ن تیلنه                                            برای دویدن یا ندودنت

هرچی منه ب هم دسینه                                                هرچی با من شد با دست های خودم بود

دو یاری بکه بند سرون                                                بیا یکبار دیگر از کوهها گذر کن

چب ویرا شه گیریه روخون                                  چه شد فراموش کردی رودهای زیبای ییلاقی

سوجه  بوجه  کردم ترا                                       آخ  و وای کردم برای دیدارت

برمه س کرد آسمون                                          انگار آسمان هم به حال ما گریست