رونق تولید ملی | سه‌شنبه، ۶ اسفند ۱۳۹۸

مراحل و تاریخ طبیعی عفونت ‏HIV - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

مراحل و تاریخ طبیعی عفونت ‏HIV

مقدمه – ویروس ویرانگر نقص ایمنی انسان (‏HIV‏) در تمام کشورهای جهان شیوع یافته و 59 میلیون نفر را در ‏جهان آلوده کرده است که 20 میلیون نفر تاکنون مرده اند . ‏
طبق برآورد 1/1 میلیون نفر در ایالات متحده به ‏HIV‏ آلوده شده اند ؛ تا پایان 2003 تقریبا 405926 نفر مبتلا به ‏ایدز بودند. تعداد موارد گزارش شده در سال 2003 تقریبا برابر تعداد اعلام شده در سال 1999 بود . این روند ‏ناگهان به دنبال موارد گزارش شده پس از معرفی ‏HAART‏ ایجاد شد . ‏


سابقه تاریخی

از سال 1981 نمونه های پنومونی پلاسماسل بینابینی و سارکوما کاپوسی  در مردان همجنس ‏گرای سالم  منشاء  بیماری اعلام شده ، پیشروی های چشمگیری در شناخت سندرم نقص ایمنی اکتسابی (ایدز ) ‏به اتمام رسده است . تشخیص و شناسایی رتروویروس سیتوپاتیک در سال 1983 و گسترش تست تشخیصی ‏سرو لوژیک ‏HIV-1 ‎‏ در سال 1985 مبنای توسعه بهبود در روش  تشخیص قرار گرفته است . ‏
علاوه بر این ، شیوه درمانی اساسا با معرفی داروهای آنتی رتروویروس در سال 1987 تغییر یافت و با درمان ‏ترکیبی متحول شد .که به عنوان درمان درمان آنتی رتروویروس بسیار فعال (‏HAART‏)  در سال 1996 شناخته ‏شده است . در طی سه سال پس از معرفی ‏HAART‏ ، مرگ و میر ایدز ، تشخیص معرفی ایدز و بستری بیماران ‏‏60 تا 80 درصد کاهش یافتند . طبق مطالعه ‏EUROsIDA‏  ، با استفاده از دوره درمانی ابتدایی ‏HAART‏ قبل و ‏پس از درمان ‏HAART ‎‏ ( 2002 تا 1998 ) تداوم کاهش در مرگ و میر و پیشروی ایدز با درمان پیشرفته ‏HAART‏ مشاهده شد . علیرغم فقدان شیوه درمان ،سابقه و تاریخ طبیعی بیماری از اصل تغییر یافت .‏
علیرغم این پیشرفتها ، هنوز هم بررسی تاریخ و سابقه  طبیعی عفونت  ‏HIV ‎‏ بدون درمان آنتی رتروویروس و ‏طبقه بندی بیماری سودمند است . اگر چه تعریف نمونه  اولیه اصلاح شد ،  مراکز جدید تر سیستم طبقه بندی ‏کنترل و پیشگیری  بیماری مبنای تشخیص ‏HIV‏ و ‏AIDS‏ قرا گرفت . ‏
‏-مراحل عفونت ‏HIV-1‎‏ : عفونت ‏HIV-1‎‏ به مراحل زیر تقسیم می شود : ‏


-انتقال ویروسی ‏
‏-عفونت اولیه ‏HIV‏( همچنین عفونت حاد ‏HIV‏ یا سندرم سروکانورژن نیز نامیده می شود )‏
‏-سروکانورژن ( تغییر تست نگاتیو از منفی به مثبت  و منعکس کننده پیدایش آنتی بادیها  در پاسخ به یک ‏التهاب یا عفونت می باشد ). ‏
‏-دوره نهانی بالینی بیماری همراه با لنفادنوپاتی تعمیم یافته مزمن (‏PGL‏) یا بدون  ‏PGL
‎- ‎عفونت اولیه نشانه دار ‏HIV‏ ( قبلا به عنوان کمپلکس مرتبط با ایدز یا ‏ARC‏ و اخیرا به طبقه ‏B ‎‏ ‏طبق طبقه بندی ‏CDC ‎‏ در سال 1993 شناخته شده است ) .‏
‏- ایدز ( شرایط نشانگر ایدز بر اساس معیار ‏CDC ‎‏ در سال 1987 و باز بینی معیار سال 1993 شامل ‏تعیین تعداد گلبول ‏CD4 ‎‏  زیر ‏‎200/mm3 ‎‏ بدون توجه به بروز علائم یا همراه با علائم می باشد ). ‏
‏-عفونت پیشرفته ایدز با تعیین تعدا دگلبول ‏CD4 ‎‏ زیر ‏‎50/mm3 ‎‏ مشخص می شود . ‏


- انتقال ویروسی :

عفونت ‏HIV‏ معمولا از طریق مقاربت جنسی ، بی حفاظی نسبت به خون آلوده ، ‏یا انتقال در زمان قبل و بعد از تولد انتقال می یابد . در 4 درصد از نمونه هایی که سر منشاء بیماری ‏CDC ‎‏ گزارش شده ، نحوه دریافت عفونت ‏HIV‏  مشخص نشده است . هرچند ، بررسی دقیق ‏‏32497 نمونه نشان می دهد که تنها در 2/0 درصد فاکتور خطر به وضوح معرفی نشده است . ‏
‏-نحوه اکتساب : توزیع و پراکندگی نحوه انتقال عفونت ‏HIV‏ در ‏کشورهای مختلف متفاوت است . در مناطق دارای منابع محدود ، ‏در 70 تا 80 درصد موارد روابط جنسی واژینال و در 5 تا 8 ‏درصد موارد قبل و بعد از تولد و مصرف داروهای تزریقی عامل ‏انتقال ویروس ایدز می باشند . در مقایسه ، در طول 25 سال ‏اول دوره همه گیر بیماری در ایالات متحده ، تماس جنسی مرد با ‏مرد و ‏IDU‏ برای حدود نیمی از موارد مشخص شده است . ‏
نقش نسبی مسیر های مختلف انتقال پیش از وقت معین در ایالات متحده که با ‏CDC‏ گزارش شده ‏، متنوع است :‏
‏-ارتباط جنسی مردان همجنس گرا (‏MSM‏) و بزرگسالان و ‏نوجوانان ناهمجنس گرا افزایش یافت ، در حالیکه موارد در ‏بین کاربران مصرف کننده داروهای تزریقی کاهش یافته است . ‏
‏-انتقال ناهمجنس گرایی که عموما نحوه کسب ‏HIV‏ در بین زنان ‏گزارش شد . ‏
‏- بررسی های بعدی در طول سال 2008 در 33 ایالت نشان داد که 54 درصد تشخیص جدید ‏HIV ‎‏ ‏در بین  افراد ‏MSM‏( همجنس گرا )  بود که افزایش 6/16 درصدی را از 2001 تا 2008 نشان داد؛ ‏همزمان کاهش در  نتیجه  نمونه های دیگر  گروههای خطر مشاهده شده است ( به عنوان مثال ، ‏ناهمجنس گرایان با ریسک بالا و مصرف کنندگان داروهای تزریقی).‏

 

******************************

The stages and natural history of HIV infection

Last literature review version 18.3: Thu Sep 30 00:00:00 GMT 2010 | This topic ‎last updated: Thu Sep 23 00:00:00 GMT 2010 (More) ‎
INTRODUCTION — The human immunodeficiency virus (HIV) pandemic has spread ‎to every country in the world and has infected 59 million persons worldwide, ‎including 20 million who have already died [1]. (See "The global human ‎immunodeficiency virus pandemic".)‎
An estimated 1.1 million persons in the United States have been infected with HIV; ‎at the end of 2003, approximately 405,926 persons were living with AIDS. The ‎number of reported cases in 2003 was essentially the same as the number in 1999 ‎‎[2]. This trend follows a period of sharp decline in reported cases after the ‎introduction of HAART.‎
HISTORICAL PERSPECTIVE — Since the original description in 1981 of an unusual ‎cluster of cases of Pneumocystis carinii pneumonia and Kaposi's sarcoma in ‎previously healthy homosexual males, substantial advances in our understanding of ‎the acquired immune deficiency syndrome (AIDS) have been achieved. The ‎identification of a cytopathic retrovirus in 1983 and development of a diagnostic ‎serologic test for HIV-1 in 1985 have served as the basis for developing ‎improvements in diagnosis.‎
In addition, therapy was dramatically altered with the introduction of antiretroviral ‎drugs in 1987 and revolutionized by combination treatment, known as highly active ‎antiretroviral therapy (HAART), in 1996. In the three years following the introduction ‎of HAART, mortality, AIDS, AIDS-defining diagnoses, and hospitalizations all ‎decreased 60 to 80 percent. The EuroSIDA study, comparing this early HAART period ‎to pre-HAART and later HAART (1998 to 2002) treatment periods, found a sustained ‎decrease in mortality and progression to AIDS with ongoing HAART [3]. Despite the ‎absence of a cure, the natural history of the disease was radically changed [4].‎
Despite these advances, it is still useful to review the natural history of HIV infection ‎without antiretroviral therapy and the classification of disease. Although modified ‎from the initial case definition, the newer Centers for Disease Control and Prevention ‎‎(CDC) classification system remains the cornerstone for diagnosing HIV and AIDS.‎
STAGES OF HIV-1 INFECTION — HIV-1 infection is divided into the following ‎stages:‎
•    Viral transmission ‎
•    Primary HIV infection (also called acute HIV infection or acute seroconversion ‎syndrome) ‎
•    Seroconversion ‎
•    Clinical latent period with or without persistent generalized lymphadenopathy ‎‎(PGL) ‎
•    Early symptomatic HIV infection (previously known as "AIDS-related complex" ‎or ARC and more recently referred to as Class B according to the 1993 CDC ‎classification) ‎
•    AIDS (AIDS indicator condition according to the 1987 CDC criteria and revised ‎‎1993 CDC criteria that include a CD4 cell count below 200/mm3 regardless of ‎the presence or absence of symptoms) ‎
•    Advanced HIV infection characterized by a CD4 cell count below 50/mm3‎
VIRAL TRANSMISSION — HIV infection is usually acquired through sexual ‎intercourse, exposure to contaminated blood, or perinatal transmission. The mode of ‎acquiring HIV infection was undetermined in 4 percent of the cases originally ‎reported to the CDC. A careful review of 32,497 cases, however, revealed that only ‎‎0.2 percent had no clearly defined risk factor. (See "Transfusion transmitted HIV ‎infection and AIDS".)‎
Mode of acquisition — The distribution of the modes of transmission of HIV ‎infection varies in different countries. In resource-limited areas, vaginal sex is ‎responsible for 70 to 80 percent of AIDS cases and perinatal transmission and ‎injection drug use (IDU) for 5 to 10 percent each [5]. In contrast, during the first 25 ‎years of the epidemic in the United States, male-to-male sexual contact and IDU ‎accounted for about one-half of cases .‎
The relative contribution of different routes of transmission has varied over time in ‎the United States as reported by the CDC:‎
•    The estimated number of AIDS cases remained relatively stable, but the ‎number of cases among men who have sex with men (MSM) and heterosexual ‎adults and adolescents increased, while cases among injection drug users has ‎declined. ‎
•    Heterosexual transmission was the most commonly reported mode of HIV ‎acquisition among women. ‎
•    A follow-up survey for 2008 of 33 states found that 54 percent of new HIV ‎diagnoses were among MSM, which represented an increase of 16.6 percent ‎from 2001 to 2008; declines in case finding were seen concurrently in other ‎risk groups (eg, high-risk heterosexuals and injection drug users) .‎