قناد

قناد یعنی قند ساز وکسی که پیشه اش تبدیل شکر بع قند ونبات وساختن آبنبات وانواع حلوا جات است قناد نامیده می شود .وسایل کارگاه قنادی عبارتند از : چندپاتیل کوچک وبزرگ ، کفچه دسته بلند ، قالب قندریزی وشیریی پزی ، کارد وقیچی ، نورد ، فریاد تنور ، ومقدار زیادی مواد اولیه مانند شکر ، آرد گندم ، ارد برنج ، نشاسته ،روغن ، هل گلاب ، مغز پسته ومغزبادام ...

برای ساختن قند ، شکری را که از خارج می آورند آب می کنند ودر قالب های مخروطی می ریزند وپس از سرد شدن از قالب در می آورند وبه نام قند شهری می فروشند برای ساختن آبنبات نیز اول با جوشاندن شکر ومقدار کمی نشاسته وگلاب ،خمیر اصلی آن را می پرورانند ، وپس از سف شدن ورز می دهند وبه صورت طناب در می آورند وبا قیچی قطعه قطعه می کنند .ولی برای درست کردن نبات نخست باید با چسباندن دوقطعه کاغذ کوچک به دو انتهای هر تکه نخ پنبه ای نازک وچسباندن آن به دو سوی سطح داخلی پاتیل ، تمام فضای پاتیل را به طور موازی ، نخ کشی کنند ، سپس آن را پر از شیره شکر کرده بجوشانند تا بتدریج آب آن تبخیر شود وشکرخالص به دور نخ ها ودیواره پاتیل متبولر گردد .

نقل بادامی ، نان برنجی ،پشمک ، کیک ، کلوچه ، زولبیا وبامیه وغیره را هم که محصولات فرعی وفصلی قنادها به حساب می آیند ، گاهی به مناسبت عید نوروز وماه مبارک رمضان واعیاد مذهبی دیگر درست می کنند ، امام گز ، سوهان مسقطی ،باقلوا که ساختن آنها مستلزم تجربه به وفوتوفن خاصی است ، از دست همه قنادها شاید برنیاید وهر کدامشان به قنادان یک شهر مربوط می شود ، مانند کلوچه فومن ورشته خوشکار در گیلان ، گز اصفهان ، سوهان قم ، باقوای یزد ، مسقطی شیراز وغیره را می توان اشاره نمود.

 

کاری از پوران حاجتی