جهش تولید | پنج‌شنبه، ۱ آبان ۱۳۹۹

قاسم آباد علیا - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

قاسم آباد علیا

Loading the player...

روستائیان قاسم آباد علیا تا سال 1319 ، ابریشم را با پیله های خود یا پیله هایی که از روستائیان دیگر می خریدند تهیه می کردند .بنابراین ، چرخ نخریسی وکارگاه بافندگی وسیله ای برای بافتن چادر شب بود آموزش فن پارچه بافی به یکدیگر چیزی معمول ورایج بوده واز این بابت هرگز پولی دریافت نمی کردند .در حال حاضر چرخ نخ ریسی ، آلت کلاف زنی وکارگاه بافندگی در «قاسم آباد »وروستاهای مجاور آن زیاد است ، اما پیله ها را از کارخانه ها می خرند این کارخانه ها در شهرستان های «لاهیجان ، لنگرود وشلمان ، رودسر در جاده رشت به تهران » قرار دارد کارخانه های تهیه نوغان (به زبان محلی کارخانه کچ کشی ) وکارخانه ابریشم کشی دولتی است وکارخانه مهم ابریشم کشی در رشت وتهران است بنابراین روستائیان در وضعیت فعلی ، ابریشم طبیعی یا مصنوعی خود را از بازارهای همین شهرها می خرند .در قاسم آباد برای کچ ریسی وپشم ریسی از یک نوع دوک دستی استفاده می شود .چوب دوک را نجار می سازد وبرای اینکه بتواند خوب بچرخد ، چوب های هر یک از دو انتهای آن را به شکل فرفره می سازد .در ضمن این چوبهای فرفره شکل یا «پاش » که خراط آنها را خط خط می کند «بن پاش » و«سرپاش »نامیده می شود تار ابریشم یا پنبه را به آنها می بندند تارها نشود .ده سال پیش «بن پاش »وسرپاش همه اهالی قاسم آباد علیا را تنها یک فرد خراط که در روستای چاخانه سر ساکن بود می ساخت ولی اکنون پس از فوت او روستائیان از مکان های دیگر تهیه می نمایند .ناگفته نماند که رشت وحتی تمام نقاط استان گیلان مرکز خراطی ایران نامیده می شود .گالش ها پشم را حلاجی می کنند ، می ریسند ومی بافند .حلاجی پشم توسط شانه صورت می گیرد که دندانه های آهنی دارد وروی یک پای از چوب متصل است وپایه آنقدر پهن است که می تواند انسان  پاهای خود را روی آن قرار دهد تا هنگام شانه زدند حرکت نکند به هر طرف شانه دوزنگوله به دوقلاب کوچک آویزان است تا آهنگی موزون وزیبا به گوش برسد .

نوع: توليد ويژه صوتی

موضوع :جاذبه های تاریخی و طبیعی

کاری از :پوران حاجتی