جهش تولید | سه‌شنبه، ۱۱ آذر ۱۳۹۹

فرامرز دعایی - show-content

 

 

نمایشگر دسته ای مطالب

بازگشت به صفحه کامل

فرامرز دعایی

فرامرز دعایی


متولد 1331هستم‌ از 5 سالگي‌ خواندن‌ و نواختن‌ و ضرب‌ زدن‌ را آغاز كردم‌بعد در مدرسه‌ با شعر و سرود آشنا شدم‌ كه‌ هم‌ شعر مي‌گفتم‌ وهم‌ سرود مي‌خواندم‌ و در سال‌ 1345 با آهنگ‌ <شكايت‌> واردبازار كار هنري‌ شدم‌.

وي‌ افزود: نورالدين‌ دعايي‌ پدر خدا بيامرزم‌ به‌ عنوان‌ يك‌پيشكسوت‌ هميشه‌ پشتيبان‌ و ياورم‌ بود كه‌ من‌ پشت‌ سر اورشد كردم‌. وي‌ آن‌ گاه‌ با مروري‌ به‌ خاطرات‌ گذشته‌ خود گفت‌:آخرين‌ كارم‌ قبل‌ از انقلاب‌، <فدايي‌> بود كه‌ شعر آن‌ از زنده‌ يادشيون‌ فومني‌ بود آهنگ‌ از خودم‌ بود و تنظيم‌ آن‌ را آقاي‌ويسانلو عهده‌دار بودند.


وي‌ افزود: در قديم‌ آقايان‌ ويسانلو با ويولون‌، احمدسيگارچي‌ باعود، هوشنگ‌ افتخاري‌ با ضرب‌، داريوش‌ عليزاده‌با سنتور و جمشيد مرادي‌ با ويولون‌ مرا همراهي‌ مي‌كردند.


و بعد از انقلاب در سال 82  اولین آهنگی را که اجرا نموده ام به نام زاکی جان بود که شعروملودی از خودم بود و تنظیم استاد منوچهر ویسانلو و ناظر ضبط آقای شهاب آزادی وطن بود