جهش تولید | چهارشنبه، ۱ بهمن ۱۳۹۹

شهرآستارا - show-content

 

 

نمایشگر دسته ای مطالب

بازگشت به صفحه کامل

شهرآستارا

شهرآستارا


بندر آستارا ، شمالي ترين شهر گيلان در مرز جمهوري آذربايجان است. اين شهر از آباديهاي  تاريخي گيلان به شمار مي رود ، كه در گذ شته به اصطراب معروف بوده و به دليل استفاده بسيار سفال در ساخت و ساز بناهاي مسكوني و تجاري به شهر بام هاي سفالين معروف است. در شمال اين بندر رودخانه آستارا چاي با چشم اندازهاي زيبا به عنوان خط مرزي ، حد فاصل دو قسمت آستاراي جمهوري آذر بايجان و ايران جاري است. اكثريت ساكنان آن آذري زبان بوده و مردماني با فرهنگ و مهمان نواز هستند. شهرستان آستارا داراي دو بخش مركزي و لوندويل مي باشد .
آستارا در روزگار گذشته از رونق زيادي برخوردار بود و به دليل استقلال جمهوري هاي سابق و مراودات دوستانه و تجاري و گردشگري و وجود گمرك و بازار مرزي هم اكنون با گسترش همه جانبه شهر از رونق اقتصادي و گردشگري چشمگيري برخوردار است.
با توجه به موقعيت جغرافيايي و ارتفاع از سطح دريا و نزديكي به كوهستانهاي گردنه حيران و اقليم كوهستاني از طرف ديگر ،آب و هواي مرطوب و معتدل آن اندكي خنك تر از مناطق پست جلگه اي ديگر استان گيلان است.

شهرستان مرزي بندر آستارا با مساحت 344 كيلومتر مربع در شمال غربي استان گيلان واقع شده است . در غرب اين شهرستان كوه هاي پوشيده از جنگل تالش و در شرق سواحل درياي خزر قراردارد .
در شمال اين شهرستان رودخانه آستارا يا آستارا چاي قرار دارد كه خط مرزي ايران و جمهوري آذربايجان است و آستارا را به دو بخش آستاراي ايران و آستاراي آذربايجان تقسيم مي كند . اين شهرستان داراي يك بخش مرزي ، سه دهستان ( لوندويل ، ويرموني و حيران ) و 64 آبادي مي باشد .
آب و هواي اين شهرستان معتدل و مرطوب ، داراي باران هاي پائيزه و بهاره بين 1200 تا 1400 ميلي متر و دماي متعادل با خاك هاي حاصل خيز و رسوبي جهت كشاورزي ، پوشش جنگلي از خصوصيات عمده اين شهرستان به شمار مي رود .
در حدود 98 % جمعيت اين شهرستان از نعمت با سوادي برخوردار مي باشند و داراي مؤسسات آموزش عالي چون دانشگاه آزاد اسلامي ، دانشگاه پيام نور مي باشد .
به لحاظ تاريخي قديمي ترين مورخي كه از آستارا نام برده است سيد ظهر الدين مرعشي است . وي در كتاب گلستان و ديلمستان سه بار اين محل را به نام «آستارا » و يك بار به نام « استاره » آورده است .بيشتر مؤلفان بعدي مانند علي بن شمس الدين حاجي حسين لاهيجاني و عبد المفتاح فومني و مير خواند همه اين شهر را به صورت آستارا آورده اند . دايره المعارف بزرگ اسلامي از اماكن تاريخي آستارا چنين ياد مي كند :
1 ) قلعه شيندان كه تاريخ بناي آن احتمالاََ به قبل از اسلام مربوط مي شود .
2 ) قبرستان قديمي ( ونه بين ) بالاي دهكده حيران .
3 ) قبرستان قديمي دهكده گنج كشي از آبادي هاي نزديك حيران .
4 ) بقعه شيخ تاج الدين محمود خيوي در لمير محله آستارا كه بر روي سنگ قبر آن تاريخ 732 ق حك شده است .
5 ) بقعه سيد ابراهيم و سيد قاسم پسران امام موسي كاظم ( ع ) در دهكده كانرود .
و نيز قديمي ترين مآخذي كه در آن از آستارا يادي به ميان آمده حدود العالم ( تاليف 372 ه . ق ، 982 ميلادي ) است . در اين كتاب آستارا به شكل « استراب » ضبط گشته و جزو ناحيه گيلان نوشته شده است .
فعاليت اقتصادي آستارا در زمينه كشاورزي ، برنج كاري و صيفي كاري است و دامداري نيز رواج دارد . از جنگل زغال توليد مي كنند ، صيد ماهي از طرف شيلات و صيادان آزاد يكي از منابع عمده درآمد شهر است . تاسيس كارخانجات صدف كوبي و صادرات آن رو به توسعه مي باشد . در كنار اين فعاليت هاي اقتصادي ، وجود يك كارخانه صنعتي توليد كننده ماشين آلات قسمتي ديگر از جريان اقتصادي شهر را بر عهده دارد . ضمن اين كه كارخانجات متعدد برنج كوبي نيز در كنار ساير جنبه هاي اقتصادي تاثير خود را بر درآمد سرانه اهالي مردم شهر نمود كافي را دارد .
آستارا در محل تقاطع سه راه خشكي اصلي بازرگاني واقع شده و مبادلات تجاري بين بازار باكو و روسيه ، بازار اردبيل و آذربايجان ، بازار رشت و ايران از اين طريق انجام مي گيرد و از نخستين شهر هاي ايران است كه اداره گمرك در آنجا تشكيل شده و در ابتدا گمرك درجه يك شناخته مي شد و هم اكنون نيز گمرك فعالي است و يكي از منابع عمده درآمد مي باشد و اخيراََ هم زمان با رونق تجارت ، بين دو سوي مرز ، اشتغال جديد ، درآمد روز افزوني را براي اهالي ايجاد كرده است .

جاذبه هاي گردشگري و تاريخي


باغ عباس آباد ، منطقه سر سبز حيران ، آبگرم كوته كومه و علي داشي ، مرداب استيل طرح ساحلي صدف ، بهشت كاكتوسان ،آبشار لوندويل ، باغات چاي ، ده لاق حيران ، پارك جنگلي بي بي يانلو ، تالاب جوندان ، مدارس شهيد مرحبا و شهيد مدني ، قلعه لمير محله ، گورستان باستاني و نه بين

زيارتگاهها و اماكن مذهبي

بقاع متبر كه امام زاده سيد قاسم (ع) ، امام زاده سيد ابراهيم (ع) ، شيخ تاج الدين محمود خيوي ، پير قطب الدين.