در ورودی بقاع

درهای ورودی بقاع نشانگر شوکت و ابهت زیارتگاه هستند .در قدیمی ومنبت کاری دارای ارزش هنری ، بویژه اگر منقوش به کتیبه های قرآنی باشد ، تقدس وارادت بیشتر زائر را فراهم می آورد .در واقع شأن وشوکت بقاع قدیمی به داشتن درهای منبت کاری شده وکتیبه داراست .در امام زاده ابراهیم معروف به تورار ، در راه کلیشم به پیر کوه دیلمان ، مردم برای درصحن امام زاده احترام زیادی قائل بودند ، امام از زمانی که این در به سرقت رفت ، اعتقاد مردم به امام زاده سلب شد.گفته می شود برخی چوپانان هنگام بارندگی شدید احشام خود را در آنجا نگهداری می کنند در رودبار اشکور بقعه ای به نام هفت امام پیشینه ی آن به سده ی هشتم هجری می رسد .این دریک بار به سرقت رفت ، اما اهالی ، سارقان را یافتند ودر را پس گرفتند وبا سلام وصلوات وتشریفات فراوان باردیگر در جای خود نصب کردند وارادت آنان به در وامام زاده دو چندان شد .این در که کنده کاری آن از نوع قاب وگره است ، برای اهالی بسیار عزیز است وبر دستگیره ی آن دخیل های فراوانی بسته شده است .چون هفت امام یا هفت امام زاده صندوق مرقد یا ضریح مشترک ندارد ، این در قدیمی نقش صندوق مرقد وضریح را نیز ایفا می کند .درهای ورودی بقاع ، خواه به حیاط باز شوند یا به صحن خرم ، عموماً کوتاه اند تا زائری که وارد محوطه ی بقعه یا صحن حرم می شود ، خود به خود سرخم کرده و وارد شود .گاهی این در بنای ساختمان رعایت نشده ودر کوتاه نیست ، در این حالت در برخی بقاع زنجیرهایی بر آستانه ی در آویخته اند تا وارد شوندگان به اجبار سرخود را خم کنند وبا حالت تکریم وارد حرم شوند .این زنجیرها البته نقش زنجیر بست را نیز ایفا می کند .در جیرمحله ی تمجیان بقعه ای است به نام آقا سیدمعین وآقا سید مبین که می گویند از پسران امام موسی کاظم (ع) بوده اند .روایت می کنند که در ورودی بقعه را که چوبی ومشبک است وهمچنین صندوق مرقد را که منبت کاری است ، آب رودخانه ی پل رود از ییلاق به گیلان آورده است از این رو اهالی به آنها جنبه ی تقدس دادخ اند وآن را زیارت می کنند ومی بوسند در امام زاده عون بن علی ماسوله ونیز برخی مساجد ، مثل مسجدهای صاحب الزمان وکشه بر واسد محله وبقاع دیگر ماسوله ، قندیل هایی از جنس مس وآهن با کنده کاری های زیبا از سوره های قرآن واشعار مذهبی آویخته شده است .