درخت ابریشم

درخت یا درختچه ای است خزان پذیر با گل هایی زیبا به رنگ زرد یا صورتی. نام علمی این گیاه Albizia lebbeck می باشد و به خانواده لگومینوز (LEGUMINOSAE) تعلق دارد. از خصوصیات درخت ابریشم داشتن ریشه های عمیقی است که از اعماق خاک مواد غذایی را جذب می کند و ضمنا موجب حاصلخیزی خاک می شود. موطن اصلی درخت ابریشم آمریکای جنوبی، آسیا و آفریقا است. در کشور ما معمولاً نگهداری درخت ابریشم مرسوم است این درخت به بلندی ۱۸ تا ۳۰ متر می رسد و تنه‌ای به قطر نیم متر تا یک متر پیدا می‌کند . برگ‌های این درخت شانه‌ای است و خزان می‌کنند چنانکه در پایان فصل سرد کاملاً بی‌برگ می‌شود . دانه‌های آن در خوشه سبز رنگی قرار دارند که به تدریج زرد می‌شود . گل‌های این درخت، سفید مایل به زرد و به صورت مجموعه تارهای ظریف و خوشبو به درازی ۳ تا ۴ سانتیمتر و منگوله‌ای شکل است . درخت گل ابریشم تاج کروی‌شکل بزرگ و سبزرنگی ایجاد می‌کند که منظره بسیار زیبایی دارد. به‌همین خاطر به‌عنوان درخت سایه‌دار و زینتی در مناطق شهری کاشته می‌شود . در هند از چوب آن الوار تولید می‌کنند . از غلاف دانه‌ها و برگ‌های این درخت نیز به عنوان خوراک دام برای برخی چارپایان استفاده می‌شود. نحوه کاشت: مناسب ترین زمان برای انتقال نهال موقعی است که درخت هنوز از خواب زمستانه بیدار نشده و خزان کرده باشد (اواخر زمستان یا اواسط پاییز). قبل از کاشت به وسیله کود حیوانی پوسیده زمین را تقویت کنید و بلافاصله بعد از کاشت به آن آب بدهید. استفاده از کودهای دارای فسفات به گلدهی بیشتر این درختچه زیبا کمک می کند. درخت ابریشم باید در محیط پر نور کاشته شود. در تابستان هر هفته یک تا دو بار به آن آب بدهید.