جهش تولید | پنج‌شنبه، ۲ بهمن ۱۳۹۹

حضرت ابراهیم و پیر بت پرست - show-content

 

 

نمایشگر دسته ای مطالب

بازگشت به صفحه کامل

حضرت ابراهیم و پیر بت پرست

حضرت ابراهیم و پیر بت پرست


آورده اند که ابراهیم پیغمبر (ع) در مهمانداری آیتی نمونه بارز و کامل و مثل اعلی بود، و از عادت او آن بوده است که تا مهمان نیامدی، البته طعام نخوردی. وقتی روزی یک شبانه روز بگذشت و هیچ مهمان نیامد. به صحرا برون رفت. پیری دید که می آمد. پرسید که «تو کیستی و از کجا می آیی؟» چون نیک تفحص حال او کرد، مرد بیگانه ای بود و بت پرست. ابراهیم (ع) گفت؛ «ای دریغا! اگر مسلمان بودی تا یک ساعت انگشت بر نمک ما زدی!» پیر از او درگذشت.
جبرئیل درآمد و گفت؛ «یا ابراهیم، حق سلام می رساند که این پیر هفتاد سال مشرک و بت پرست بود، و ما او را از رزق کم نکردیم، یک روز که چاشت او حوالت به تو کردیم، به تهمت بیگانگی طعام از او بازداشتی؟!» ابراهیم (ع) بر عقب وی روان شد، و او را باز خواند. پیر گفت؛ «رد اول و قبول آخر چه بود؟ علت اینکه اول مرا به مهمانی نپذیرفتی و اکنون دعوت می کنی چیست؟» ابراهیم (ع) عتاب حق تعالی، با او باز راند. پیر گفت؛ «خلاف کردن (نافرمانی کردن) چنین خداوندی از مروت دور باشد.» پس اسلام آورددین ابراهیم را پذیرفت و ایمان آورد و خداپرست شد[ و ازجمله بزرگان دین گشت.

جوامع الحکایات - سدیدالدین عوفی