جهش تولید | یک‌شنبه، ۱۱ آبان ۱۳۹۹

جشن خرمن - لنگرود - show-content

 

 

نمایشگر دسته ای مطالب

بازگشت به صفحه کامل

جشن خرمن - لنگرود

جشن خرمن - لنگرود


این جشن پس از برداشت محصول در تابستان همراه با سرور و شادمانی بر گزار می گردد.این جشن حتماً در یک روز جمعه تابستانی ، در میدان یکی از اماکن متبرکه بر گزار می شود. روز جمعه را با مشورت ریش سفیدان و متولی امام زاده آن آبادی تعیین کرده و به آبادی های دیگر اطلاع می دهند . کوه نشینان که عموما قاطر دارند و از یک آبادی به آبادی دیگر رفت و آمد می کنند، خبر جشن خرمن را به دیگر آبادی ها می رسانند.

کوه نشینان اطراف امام زاده(زیارتگاه) که به آنها تکیه شریک کی می گویند ، موظفند که در روز علم واچینی ، غذای بسیار تهیه کنند تا شرکت کنندگان آبادی های بسیار دور که امکان آوردن یا تهیه غذا را ندارند مهمان تکیه شریک ها باشند. با اسب یا قاطر یا به شکل گروهی با خواندن ترانه های محلی و کف زدن و هلهله کردن راهی محل جشن خرمن می شوند. شرکت کنندگان باید طوری حرکت کنند که حداکثر ساعت 10 صبح در مکان زیارتگاه باشند. خانواده ها در جاهای مناسب برای استراحت مستقر شده و معمولاً  چند خانواده از یک آبادی به دور هم جمع می شوند. دست فروش ها و کاسبکاران نیز بساط کسب و کارشان را در کناره میدان زیارتگاه می گسترانند.. نیم ساعت بعد از ظهر ، غذا خورده می شود و معمولاً هیچ کس بدون غذا نمی ماند. در حدود ساعت 2 بعد از ظهر علم را که چوبی است و به دور آن پارچه های لباس های در گذشتگان جوان (چه دختر یا پسر، یا زن و مرد)به دور آن پیچیده شده است را از زیارتگاه بیرون می آورند. یکی از حاضران نوحه می خواند و دیگران سینه می زنند و علم را چند بار به دور زیارتگاه می گردانند . آنگاه در میدان زیارتگاه پارچه های بسته شده به چوب علم ا می گشایند. واعظ علی روضه ای می خواند و عموم حاضرین پولی به عنوان دعا فاتحه به او می دهند.بعد از مراسم باز کردن پارچه های علم، کشتی محلی آغاز می شود و جوانان نیرومند و زورمند کوهستان دوستانه کشتی می گیرند.گاهی مسابقات اسب دوانی برگزار می شود. در غروب همان روز جمعه مردم به آبادی های خود باز می گردند و به کار و زندگی خود می رسند و در جمعه های بعد در جشن خرمن زیارتگاه آبادی دیگری شرکت می کنند. این مراسم قرابتی با مراسم مذهبی نداشته و جشنی است که از روزگاران دور به جا مانده است. اما امروزه به مراسم مذهبی آمیخته شده است.

برخی اعتقادات در جشن خرمن عبارتست از:

-دامداران ، گیاهانی را به عنوان تبرک به علم می مالند و بعد از آن گیاه را به همه گاو و گوسفندان خود می خورانند تا دچار بیماری و مرگ و میر نشوند.

-با اجازه متولی زیارتگاه کمی از پارچه سبز پیچیده دور علم را به هنگام گشودن به خانه می آورند و رشته هایی از آن را به مچ دست بیماران می بستند تا شفا یابند.

-انواع خورشت را در حیاط خانه می پزند ولی برنج را در حیاط زیارتگاه بار می گذارند.پس از خوردن نهار، پلو اضافه را به آبادی می آورند و به کسانی که در مراسم شرکت نکرده اند ، می دهند تا آنان از ثواب آن بهره مند شوند.

در روز جشن خرمن برای باز شدن بخت دختران دم بخت، یا طلب گشایش در کار و زندگی ، قفلی را به دور ضریح می بستند. اگر حاجتشان بر آورده می شد.در جشن خرمن سال بعد آن را می گشودند.

-از زیارتگاه یک استکان یا نعلبکی بر می دارند و نیت می کنند اگر تا سال بعد حاجتشان بر آورده شود تعداد چند استکان یا نعلبکی به آن زیارتگاه بدهند . اگر نه همان استکان را پس می دهند.