تاجر

سرمایه داران بزرگی که به امر خرید وفروش ونقل وانتقال عمده ی کالا اشتغال دارند ، تاجر وبازرگان نامیده می شوند .کسانی که از همدان چرم ، از کرمان زیره ، واز رشت برنج وارد می کنند واز خراسان خشکبار صادر می نمایند تاجر هستند که امکانات بیشتری دارند ، علاوه بر دادوستد داخلی ، با تجارتخانه های خارجی هم معامله می کنند ، از بازرگان روسیه ، آلمان ویا انگلیسی پارچه واجناس می خرند وبه آنان پوست وپشم وکرک می فروشند .روال کار این دسته از تُجار این است که ابتدا خودشان از راه بندرانزلی به روسیه واز آنجا به آلمان وانگلیسی می روند وبا تجارت خانه های آنجا تماس می گیرند وقارداد می بندند وبراساس همان قول وقرارها واز همان مسیرها کالا وارد می کنند ویا اینکه صادر می نمایند .هر تاجری به نسبت وسعت فعالیت هایش دارای تجارت خانه وتعدادی کارمند وکاگر وانبار وملزوماتی است که الزاماً باید در یک کاروان سرا یا بخشی از آن استقرار بیایند ، تا همه ی امور تحت نظر مستقیم خودش انجام بگیرد .کاروان سرا تشکیل می شود از یک عرصه ودو سه ردیف عمارت دو طبقه از اطاق های طبقه ی بالا حجره ی بازرگانی ودفاتر وابسته به آن استقرار می یابند .تعدادی دالان دار وکارکنان سرپایی وباربران وغیره قرار می گیرد .عرصه ی کاروان سرا محل بارگیری ویا چهارستون بلند سقف سبکی زده شده ودر زیر آن ترازوی بسیار بزرگی آویزان است یک کفه ی ترازو که صفحه ی فلزی مشبک چهارگوش است ، با چهاررشته زنجیر به میله شاهین ترازو متصل است کفه ی دیگرش یک صفحه ی آهنی کوچکتری است وروی آن چند قلوه سنگ وتعدادی گوی چدنی بزرگ قرار داد واطراف صندوق بزرگ وتعدادی عدل گونی پیچ شده پراکنده اند .

گوینده:پوران حاجتی