بهار بما

شاعر : مصطفی رحیم پور

 
   

متن شعر

اوی گیل مرد بهار بما تی خونه                             ای گیل مرد  بهار آمد به خانه تو

ویریس بیشیم دنبال آب و دونه                              برخیز برویم پی آب و دانه

بولبول چاپ چاپ دیپیته باغون                              چهچه بلبل پیچید به باغ و بوستان

گول عروس بزا خو زلف شونه                             گل عروس زلف خودش را شانه کرد(شکفت)

جینجیرجیسگی دوخونه ده ویریسید بهار بما             پرنده کوچک آواز خوان صدای می زند برخیزید بهار آمد

با صلوات و با سلام دونه به تموم بیجار بما              با صلوات و سلام شالی به خزانه آمد

بهار بما بهاربما  دوواره گول ببار بما                     بهار آمد   دوباره گل به بار آمد

روخانه کول بنفشه گول بازم قطار قطار بما               کنار رودخانه ها گل بنفشه قطار قطار آمد

بوشو زمستون د بهار گیل مرد                             زمستان ئفت دیگه بهار است گیل مرد

الان تی وخت کشت و کار گیل مرد                          حالا وقت کشت و کار است گیل مرد

می نون ساروق تی سرجی نا                               ساروق نان من زیر سر تو است

می دیل همش تی ورجی نا                                   دل من پیش تو است

الون تی وخت حرکت                                          حالا وقت حرکت تو است

ای بنازم تی غیرت                                             ای غیرتت را بنازم

تی داز  و  گرباز و گیر ویریس ده وخت کار بما         داس و گرباس ترا بردار و برخیز وقت کار است