جهش تولید | دوشنبه، ۵ آبان ۱۳۹۹

بامبوبافی - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

بامبوبافی

بامبوبافی از صنایع رایج در سرزمین های ساحلی است . آب و هوای مساعد ، رطوبت فراوان و کیفیت خاک زمینه ی بسیار مساعدی را برای رویش طبیعی یا کشت بامبو ، یعنی نی خیزران فراهم ساخته است . تاکنون در دنیا 662 نوع مختلف گیاه بامبو شناخته شده است . (( در حال حاضر بهترین نوع بامبو در ژاپن ، چین و به طور کلی کشورهای آسیای شرقی و هند روئیده یا کشت می شود و در ایران ، لاهیجان ( لیالستان ) ، سیاهکل ، علی آباد ( در فاصله ی سخت سر و تنکابن ) ، قاسم آباد ( رودسر ) ، شهر رشت و تقریباً بیشتر نقاط شمال کشور را می توان در زمره ی مساعدترین مناطق رویش بامبو به حساب آورد .

طول گیاه بامبو گاه تا حدود 10 متری می رسد . در ایران تهیه ی دست ساخته های مختلف از بامبو همزمان با کشت چای آغاز شد و بدین ترتیب نخستین بار در لاهیجان مورد توجه قرار گرفت . بامبویانی خیزران ، گیاهی است خودرو ، ولی چون محصول خودرو کافی نیست ، توسط روستائیان کشت می شود و در کاغذ سازی و نیز تهیه ی مواد غذایی مورد استفاده قرار می گیرد . تولید سالانه ی بامبو در جهان بالغ بر 10 میلیون تن است که قسمت اعظم آن از نیمکره ی شرقی زمین به دست می آید .

نی خیزران یا بامبو را بعد از خشک کردن به اندازه های موردنیاز می برند . سپس مفصلی و دیافراگم آن را با کارد مخصوص صاف کرده برجستگی ها و لبه های تیز را از بین می برند و بعد قطر آن را به اندازه های موردنظر تقسیم کرده و به وسیله ی کارد از طول آن را برش می دهند . در این مرحله بامبو را در آب می خیسانند و آن را نرم کرده به پهنای موردنظر در می آورند و ضخامت آن را نیز به اندازه ی ضخامت زهوار مورد نیاز کالایی که می باید تولید شود می رسانند . بدین ترتیب بامبو آماده ی بافتن می شود .