اوی باران

شاعر: عبدالرضا رضایی نیا
 

 
متن شعر
زبان: گیلکی برگردان فارسی
باران ببار به گیلان

به دشت و جنگل به کویان

به دریا و روخان

دس به دعایه دیل و گیل

تشنه لبان خوانید گولان ، باغان و بجاران

تی امره دونیا

بازم به شادان

اُی باران اُی باران ببار به گیلان

باران گم: ببار به لاله زاران

ببار به نازنینه یاران

عاشقی کوچه باغه رادواران

ببار به یاد اوُ خُرم بهاران

وقتی کی واری شم تا اوُ روزگاران

خنده به گریه ، گریه به خنده ، حیران بم حیران

باران

بوار به عالم ، به می دیل و جان

اُی باران

 

باران به گیلان ببار

به دشت و جنگل و کوه

به دریا و رودها

دل و گِل دست به دعا هستند

لب های تشنه گل ، باغ و شالیزاران می خوانند

با تو دنیا

باز هم شاد می شوند

ای باران ای باران به گیلان ببار

به باران می گویم : به لاله زاران ببار

به روی یاران نازنین ببار

بر آن عاشقان کوچه باغ ها ببار

ببار به یاد بهاران خرم

وقتی که می باری می روم به آن روزگاران

خنده به گریه ، گریه به خنده ، حیران بم حیران

باران


به عالم ببار ، به دل و جانم ببار

ای باران