اهمیت قارچ های خوراکی

در سال 1970 ، پدیده بحران انرژی ، اندیشه ها وتفکرات انسانی را معطوف به بازیافت ضایعات آلی وتوجه به مشکلات آب وهوایی ومحیطی کرد .در این بین قارچ ها به عنوان مصرف کننده های ضایعات مواد آلی باعث برقراری چرخه بازیافت مواد می گردند وبعلاوه مشکلات مربوط به آلودگی هوا ، در اثر سوزاندن این ضایعات را حل می نمودند از آن زمان کشت صنعتی قارچ های دکمه ای وقارچ های کاه رست با استفاده از مواد زاید کشاورزی ودامی نظیر کاه وکلش وکود حیوان توسعه پیدا کرد .پایه مواد محیط کشت شامل سلولز ، همی سلولز ولیگنین (چوب ) است واین عناصر در واقع عناصراصلی سازنده محیط کشت قارچ  هستند.که در اغلب ضایعات کشاورزی یافت می شوند .این در حالی است که به طور رایج برای از بین بردن این ضایعات آنها را می سوزانند .حاصل این عمل نیز به نوبه خود مشکل آلودگی هوا را به همراه دارد.از جمله مواد زاید کشاورزی می توان به کاه وکُلُش ، پوسته دانه ها ، چوب مغز ذرت و... اشاره نمود. مثالهایی از نمونه ضایعات صنعتی حاوی این مواد به ضایعات پالپ کاغذ وضایعات منسوجات پنبه ای قابل ذکر است از جمله مثالهای خانگی ورستوران ها ضایعات کاغذ (کاغذ روزنامه وجوهرهای چاپ برای تغذیه انسان مضرند )وتفاله برگ چای می باشد .برای مدتهای طولانی در گذشته کمتر به ارزش تغذیه ای قارچ بها داده می شد .امروزه این موضوع آشکار شده که قارچ بطور نسی
 20-27% وزن خشک ، خود پروتئین با کیفیت بالا دارد ، از آنجائیکه کشت قارچ تجزیه کننده اولیه ، پیچیدگی خاصی ندارد وکشت آن روی مواد زائد کشاورزی به آسانی انجام می گیرد ،از این روز توسعه وترویج کشت اینگونه از قارچ ها در رأس برنامه های سازمان ملل در کشورهای در حال توسعه است .از قارچ می توان به عنوان غذا استفاده کرد وعلاوه برآن از خواص دارویی آن نیز بهره برد .تحقیقات ثابت می کند که قارچ ارزش های دارویی دارد ومصرف قارچ های له عنوان غذای روزانه پُرمنفعت است .
«قارچ گنودرما»از جمله قارچ هایی است که امروزه به عنوان استفاده در مصراف دارویی کشت می گردد .
گوینده:پوران حاجتی