آفات زنبور عسل

یکی از مهمترین آفات زنبورعسل در گیلان کنه بیرونی یا واروآ است که در سال 1361 از طریق شوروی سابق وترکیه به گیلان وبرخی دیگر از نقاط ایران نفوذ کرد .کنه واروآ اولین بار در سال 1904 میلادی به عنوان انگل زنبور عسل هندی گزارش شد که به صورت موجود بی آزار وبی خطر بر روی آن حشره زندگی می کرد.در سال 1958 میلادی کنه واروآ در ژاپن روی زنبورعسل معمولی مشاهده شد وتبدیل به موجودی خطرناک گردید .کارشناسان در این مورد اظهار نظر کرده اند که کنه واروآ،برروی زنبور معمولی شرایطی به مراتب بهتر وجالب تر برای رشد پیدا کرده است .از سال 1958میلادی به بعد ، این آفت خطرناک به زنبورداری های آسیا واروپا راه یافت .در سال 1964میلادی در خاور دور وشوروی سابق ودر 1970 میلادی در آلمان دیده شد در زنبورداری های برخی از کشورهای اروپایی از جمله انگلستان ونیز استرالیا ، نیوزلند وامریکای شمالی هنوز کنه واروآ نفوذ نکرده است این آفت روی زنبور عسل جا می گیرد واز خون آن تغذیه می کند برای این منظور جای نرم بدن زنبور عسل یعنی بین حلقه های بدن بویژه حلقه اول بین سروسینه وشکم وسینه را انتخاب می کند .برای مبارزه با کنه واروآ از سموم شیمیایی مختلفی به صورت محلول ، پودر ، دود وغیره استفاده از سموم مختلف نیز نتایج کاملاً قطعی نداده است .زیرا قسمت اعظم زندگی این انگل در داخل سلولهای سلولهای سرپوشیده می گذرد وبه همین علت نمی توان مستقیماً به آن دست پیدا کرد .در برخی از نقاط ایران زنبورداران از طریق دود دادن نوارهای فولبکس با کنه واروآ مبارزه می کنند ومعتقدند که از این طریق به نتایج بهتری دست یافته اند .در گیلان علاوه بر دود دادن نوارهای مزبور برای از بین بردن کنه از محلول پریزین وپودر آبیول استفاده می کنند .از دیگر آفات مهم که خسارات زیادی به زنبورداران وارد می سازد ، کرم موم خوار است .این کرم قبل از تبدیل شدن به پروانه از موم تغذیه می کند مهمترین روش مبارزه با این کرم مبارزه فیزیکی وشیمیایی است .مبارزه فیزیکی با استفاده از گرما وسرما در غیاب زنبور عسل است ومبارزه شیکیایی با استفاده از موادی نظیر گوگرد ، پارا دیکلروبنزن ، متیل پرومید ، وفتوکسین انجام می گیرد.اخیراً بیماری نوزما در بین کندوی زنبورداران شایع شده است که عامل این بیماری میکروب نوزما اپیس است که تولید اسپور می نماید .این میکروب از راه دهان وارد بدن زنبور می شود. وپس از فعل وانفعالاتی همراه با مدفوع خارج شده موجبات اشاعه بیماری را در زنبورستان فراهم می سازد بنابراین زنبور قدرت پرواز را از دست می دهد و به اسهال شدید مبتلا می شود برای درمان این بیماری از فومازلین یا فوماگلین استفاده می شود وبهترین راه مبارزه با بیماری ، تقویت کلینها از نظر جمعیت ورعایت نظافت و ضدعفونی کردن کندوها با استفاده از موادشیمیایی نظیر اسیداستیک واکسیداتلین است بیماری نوزما در مناطق خشک وجود ندارد وغالباً در مناطق مرطوب شیوع پیدا می کند .

 

 

نوع: توليد ويژه صوتی

موضوع :اطلاعات عمومی

کاری از :پوران حاجتی