استفاده از رنگ در مواد غذایی

رنگ از قرنها پیش به منظور زیباترنشان دادن محصولات غذایی ویا به منظور فریب دادن مشتری ها بکار می رفته است .رنگ همچنین سمبل تازگی یا کهنگی وطعم خوب یا بد موادغذایی است .تجربه نشان می دهد اکثر مردم به شکل ظاهری غذا بیشتر اهمیت می دهند تا محتوای آن وبا دیدن شکل محصولاتشان از موادرنگی استفاده کننده امروزه در ممالک غربی در اکثر موادغذایی از جمله فرآورده های گوشتی از مواد رنگی استفاده می کنند در گذشته اولین رنگ مصرفی ، استفاده از رنگ سبزی ها بود که بی ضرر شناخته شده است در قرن نوزدهم استفاده از رنگ های معدنی رواج یافت ، از جمله رنگ قرمز که از کرومات ورنگ سفید که از سولفات مس بود ودر شیرینی ها ودیگر موادغذایی بکار می رفت .استفاده از اینگونه رنگها سلامتی انسان را به شدت تهدید می کرد .در سال 1880 در 46درصد از نمونه های انواع شیرینی ها موادمعدنی بکار می رفت .پس از گذشت حدود یک قرن میزان استفاده از رنگ های صنعتی در موادغذایی وجود نداشت .کنگره ای در سال 1900پیرامون را مضر تشخیص داد وچنین مقرر شد که رنگ های غذایی توسط شیمیدان ها مورد آزمایش قرار گیرند در قانون جدید استفاده از مواد رنگی در موادغذایی با مشکلاتی مواجه شد .در سال 1955 موارد دیگری از انواع بیماری هایی دیده شد که در اثر استفاده از نوعی رنگ قرمز بود که در ذرت بکار می رفت پس از مدتی اثر مزمن این رنگ ، طی آزمایشاتی که روی سگ وموش انجام شد،معلوم گشت .بعدها داروسازان وکارشناسان موادغذایی به این نتیجه رسیدند که بیشتررنگ های تعیین شده نمی تواند بی ضرر باشد واین ضرر بستگی به میزان مصرف آنها نیز دارد رنگ هایی که مصنوعی به علت ارزیانی ودر دسترس بودن آنها در هر فصل از سال است .این امر مورد استفاده تولید کنندگان موادغذایی قرار گرفت به هر حال نتیجه کلی آزمایشاتی که در زمینه رنگهای مورد استفاده وهریک به نوعی اثر بدی بر سلامت مصرف کننده بویژه کودکان باقی می گذارد .به این جهت توصیه می شود حتی المقدور از استفاده موادرنگی شیمیایی که با عناون مختلف یافت می شود خودداری شود .

گوینده:پوران حاجتی