جهش تولید | دوشنبه، ۵ آبان ۱۳۹۹

ادا درنیاور، خودت باش! - show-content

 

 

نمایشگر دسته ای مطالب

بازگشت به صفحه کامل

ادا درنیاور، خودت باش!

ادا درنیاور، خودت باش!


بعضی رفتارها باید برای آدم درونی شود. یک طوری باشد که اگر آن را انجام ندهی خرق عادت کرده باشی و کاری تعجب انگیز. نه اینکه رعایتش کنی از روی ادب یا احترام به دیگران یا اینکه بگویند بَه بَه چه آدم متشخصی یا هرچیز دیگری.
بعضی رفتارها باید خود به خود انجام بشوند یا نشوند، چون الگوی ذهنی ما این است. مثلا اگر راست دست هستیم هیچ وقت با دست چپ نمی نویسیم تا بعدا یکهو یادمان بیاید که ای بابا، ما راست دست بودیم پس چرا با دست چپ نوشتیم! یا ما که چپ دست بودیم پس چرا حواسمان نیست و داریم با دست راست چکش می زنیم. اصلا بگذارید مسئله را اغراق آمیز تر کنم؛ کدام آدمی را دیدید که توی پیاده رو دنده عقب راه برود؟ کدام آدمی را دیدید که وقتی می خواهد رو به رو را نگاه کند، برگردد و پشت به صحنه بایستد و بعد سرش را بچرخاند رو به جایی که می خواهد تماشا کند؟ این کارها را فقط شاید بشود برای این کمدی های دست چندم انجام داد تا مخاطبان به این همه بلاهت و ندانم کاری بخندند!
از من اگر بپرسید، می گویم بستن کمربند ایمنی، رد نکردن چراغ قرمز و آب دهان و اشغال نیانداختن توی خیابان و هزارتا کار از این قبیل باید برای ما درونی شود تا انجامش ندهیم. وگرنه اگر الگوی ذهنی نباشد و از بچگی ندیده باشی که همه یک کار را انجام می دهند یا نمی دهند، هرچقدر هم که بخواهی متشخص باشی و بافرهنگ، باز یک جایی و یک وقتی خلاف آنچه که همیشه انجام می دادی، عمل می کنی. مثلا کمربند ایمنی را نمی بندی چون خیلی دیرت شده و اصلا حواست نبوده یا وقتی اعصاب درست و حسابی نداری و کلافه ای؛ می گویی یک بار که عیب ندارد و آشغالت را پرت می کنی توی خیابان و چراغ قرمز را هم رد می کنی.
بعضی رفتارها باید درونی باشد. مثل آب خوردن اصلا. از این بالاتر؟ چشم ما فقط موقع ضرب المثل است که آب می خورد. وگرنه عالم و آدم موقع تشنگی لیوان را می برند سمت دهنشان نه کاسه چشم!


سایت پنج روز